تو-هم؟

از جایی میان خیالم قدم به اتاقم می‌گذاری و کنارم روی تخت می‌نشینی.

تو چه معنا داری بی من؟ و من بی تو کیستم؟ سؤالم را در چشمانم جاری می‌کنم و دست بر لبانت می‌کشم. سرت را آرام روی سینه‌ام می‌گذاری. دستم را به دورت حلقه می‌کنم و بیش‌تر به خودم می‌فشارمت.

دستم را در خرمن موهایت فرو می‌کنم - که به طرز عجیبی بنفش‌رنگ است - و با خود می‌اندیشم آیا خیال می‌تواند به من نامحرم باشد؟ گویی در ذهنم جا داشته باشی و فکرم را خوانده باشی، با دهان من می‌خندی تو هم، به این توهّم شورانگیز.

چشمانت را بسته‌ای، و به من خیره مانده‌ای. در غمم می‌سوزی و در اشتیاقت ملتهبم. اشکانت بر گونه‌هایم جاری‌ست، و قلبم در سینه‌ات به تپش افتاده.

تو چه معنا داری بی من؟ و من بی تو کیستم؟

***

عادت شده قبل چهلم هر غم ریختن یک بند اشک سبز تو.

***

premières lettres sont les plus importantes dans chaque mot, en particulier dans des phrases telles que la phrase précédente